Góry Fogaraskie (4)

Postój na trasie

Schron górski o przedziwnym kształcie półkuli

Jeden z ładniejszych biwaków w Fogaraszu

Wyprawę w Góry Fogaraskie zakończyliśmy przy trasie Transfogaraskas skąd zjechaliśmy kolejką w dół. Transfogaraska (DN7C) kojarzy się przede wszystkim z turystyczną mekką motocyklistów i kierowców z całego świata, jej geneza jest ściśle związana z geopolitycznym strachem i strategią militarną. Decyzja o budowie tej spektakularnej drogi zapadła w 1968 roku, bezpośrednio po inwazji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Jednak budowę rozpoczęto w roku 1970, a zakończono 1974 roku.

Komunistyczny dyktator Rumunii, Nicolae Ceaușescu, obawiał się podobnego scenariusza ze strony Związku Radzieckiego. Rumuńska armia potrzebowała bezpiecznego, szybkiego i strategicznego korytarza wojskowego, który pozwoliłby na przerzut wojsk i czołgów w poprzek potężnych, naturalnie odizolowanych Gór Fogaraskich. Co ciekawe parametry drogi były bardzo trudne dla ciężkiego sprzętu.

Prace budowlane prowadzono w ekstremalnych warunkach w latach 1970–1974. Oficjalne otwarcie trasy nastąpiło 20 września 1974 roku. Gigantyczny wysiłek inżynieryjny pochłonął ponad 6000 ton dynamitu oraz miliony ton przemieszczonej skały. Sukces ten okupiono jednak ogromną cenę – oficjalne dane mówiły o 40 ofiarach wśród żołnierzy, natomiast nieoficjalne relacje osób uczestniczących w budowie wskazywały na znacznie większą liczbę ofiar, sięgającą według niektórych szacunków setek.

Jezioro Baleka ( 2034 m)

Jezioro Baleka (Lacul Bâlea )